yıllarca bu tür hatalarla denizde kayıklarımızı yüzdürebilmek için çok uğraştık ve didindik, ama bildiğimiz ve gördüğümüz o kadardı, aslında bu mücadelelerle öğrendik tecrübe sahibi olduk  işte bu öğrendiklerimizi de gelecek nesillere ve meraklılarına anlatmak istedik geçmişten gelen tecrübelerin bir arada olduğu kaynakta yoktu öğrendiklerimiz yaşadıklarımız ve denediklerimiz sonucunda, tecrübelerimizi merak edenlere anlatılabilen ve bu şekli ile öğrenebildiklerimizden daha fazlası değildi ve öğrendiklerimizin geçmişlede hiç alakası yoktu. ve hala gördüğüm

yeni ve amatör denizseverlerin her bilgiyi deneme yanılma usulü ile öğrenme veya tecrübesine inandığı yada bildiğini sandığı denizcilere sormaktan fazlası değil. bu nedenle sayfamızın her bilene açık olduğunu yazdık. herkes bildiklerini yazssın. yazılanları buradan okusun ve öğrenmek için zaman kaybetmesin.

Elbette ki kalın sargı artık hiç tavsiye edilmeyen uygulaması zor ve zayiatı fazla bir sargı usulü. biz bu nedenle daha akılcı ve kolay bir usulü burada anlatmaya çalışacağız

Artık postalar daha öncede anlattığımız gibi lamine usulü ile yapıştırılarak yapılıyor ve yerine tek parça halinde konuyor. sonra içeriden bizim bağ olarak tabir ettiğimiz kalın ve geniş latalarla civatalanarak bağlanıyor  ve bu bağlar ne kadar sık ve düzgün yapılırsa yat ta o derece sağlam oluyor. Tekne bu şekilde bağlandıktan sonra sıra kaplamaya geliyor. işte bahsedeceğimiz bu usulle tekne daha da sağlam ve tek parça haline geliyor.

Öncelikle teknenin boyutuna göre kalınlığına karar verilen sargı ağaçları mümkün olduğu kadar uzun ağaçlardan eni ve kalınlığı aynı olmak üzere kesiliyor, bunun amaçlarından birinin çakma sırasında istenildiği şekilde eğilmesi olduğu gibi bir başkası da ağacın rahat kurumasıdır ayrıca zayiatı da çok azdır. Bu kesilen ağaçlar alt ve üst taraflarından birine oluk diğerine dış bükey olacak şekilde frezeden geçiriliyor  sonra bunlar çakılırken birbirlerinin içine geçecek şekilde yerleştirilerek ve yapıştırıcı ile çakılıyor çivilemeleri ağaçların postaya çakıldığı gibi üst taraflarından da kaplama ağaçları da birbirine çakılıyor. bu işlem bittikten sonra ağaçların kıpırdama şansıda kalmıyor bütün gövde sanki tek parça imiş gibi bağlanıyor ve ne kalafata gerek duyuluyor nede kayık su yapıyor zaten biribirini çok iyi bulan ağaçlar gövde yüzeyinin de püzürsüz olmasını sağlıyor. iyi bir ustanın yüzeyi dikkatli zımparalama ve temizlemesi ile bordo boyaya hazır hale geliyor çok takdir  ettiğimiz bir usuldür  ve bu teknikle yapılan yatların sahiplerinden olumsuz bir tepki almış değiliz.  aynı usul kaplama tahtalarının alt ve üstlerinin oyulmadan da çakılması ile yapılabiliyor buda oldukça iyi bir usul ve işlemesi kolay ancak biz ilkinde yazdığımız usulü daha değerli  ve sağlam buluyor ve tavsiye ediyoruz.  ancak bu usulde oluk ve tümsek şeklinde kullanılan malzemenin talaş zaiyatınıda hesap etmek gerekir.

Ancak bu yatları korumak ve bakımlarını en aza indirmekte ilk başta yapılan masraf ve emeklerle oluyor. Ama istenirse ahşap yatlar atadan kalma usullerle de ucuz ve belki uzun süreli olmayan ama geçicide olsa işe yarayan şekilde bakım yapmak mümkündür. Bu nedenle biz gördüğümüz atadan kalma usulü burada size anlatmaya çalışacağız.

Tekne boyaya hazırlanırken bilindiği işlemlerden geçerek çivileme ve kalafat bitirilir bu arada tahtalar tamamen silinmiş ve boyaya hazır vaziyete getirilmiştir macundan evvel özellikle tahtaların iyi kuruduğu ve sıcak bir zamanda iyice beziri iyice kaynatarak kaplama ağaçlarına sürerek yedirin biraz belki zor kurur ama ağaçlarınızda evladiyelik olur ne çürür ne kurtlanır, bu işlem yazın sonunda karaya alındığında hala havalar sıcakken yapılırsa  boya zamanına kadar ne ıslanır ne su emer nede deforme olur ve rahatlıkla da kurur.

DAHA SONRAKİ İŞLEMDE

Geçmişten beri kullanılan Osmanlı macunu olarak bilinen bu macunun  yapım usulü aşağıdaki gibidir

3 ölçek kaba üstübeç(ölçekler kilo olarak hesaplanabilir)

1 ölçek ince üstübeç (litapon olarak ta biliniyor)

Yukarıdaki ölçü için 1 kg kalın bezir(tiner ile inceltilerek kullanılacak)

Ve yeterince ince bezir

Yeterince tiner

Bu ikisi yani kaba üstübeç ve litapon iyice toz olarak karıştırılıyor ve içerisine tinerle inceltilmiş Osmanlı beziri denilen kalın bezir katılıyor, bunu katmadaki maksat macunun esnek olmasını ve kırılgan olmamasını sağlamak için. sonra bu karışımın içerisine yeterince ince bezir karıştırılarak macun haline getiriliyor.

Ve elde edilen macunun içerisine de son haline getirmek için bir miktar su katılıyor bu suyun da amacı macun haline gelmiş olan malzemenin daha koyu hale gelmesi içindir aksi halde yapılan macun kürek, yada sıpatula tabir ettiğimiz  macunu ağaca sıvamak için kullanılan el küreğinin  üstünde rahat durmaz ve akar işte bunun için bir miktar su konur ve bunun miktarı macunun sertliğine göredir ve bunu da boyacılar macunu kesmek diye adlandırırlar.

Bu işlem bittikten sonra önceden kalafatlanmış ve kalafat pamuğunun üstüne de ve tüm macunlanacak ağaçlara sülyen sürülmüş ve kurutulmuş olmalıdır

sonra, armuz aralarına dolduracak şekilde önce yukarıdan aşağıya sonrada armuz boyuna doğru spatula çekilerek doldurulur ve bu işlem bittikten sonra kuruması için bekletilir  işlenen macun  havaların durumuna göre kurur  bu süre 3ila 6 gün olabilir hatta daha fazla.  macunun kurumasını tırnaklarımızla bastırarak kontrol edebilirsiniz. eğer macun kurumuşsa tırnak macuna geçmez. Sonra ince bir kat yeniden macun çekilir ve kuruması beklenir. 

Burada önemli olan macunun iyi kurumasını beklemektir çünkü Osmanlı macununun içine konulan kalın bezir, macunu  kolay kurutmaz ve esnek tutar bu yüzden kurumasını beklemek gerekir ve buda zaman alır sonra bu işlem bir kez daha yapılır iyice kuruduktan sonra kalın bir zımpara ile yüzey tesviyesi yapılır eğer doldurulması gereken yerler varsa doldurulur yüzey düzgünse biz üçüncü katı tercih etmiyoruz ama yüzey düzgün değilse bir ince kat daha çekilebilir. çok kalın Osmanlı macununu tavsiye etmiyoruz zira çatlayabiliyor yada dökülebiliyor bu yüzden hem macunu yaparken dikkatli olmalı hem de uygularken düzgün uygulamalıdır çünkü çok fazla zımparaya gelen bir malzeme değildir zımpara gerekirse de kalın kullanmak gerekir aksi halde zımpara çabuk dolacaktır.

Kuruyup tesviyele nen macunun üzerine astar boya sürülür bu yüzeyin kusurlarının net bir şekilde görülmesi içindir eğer gerekiyorsa son bir kez daha yoklama macunu yapılarak düzeltilir ve boyaya hazırlanır.

Burada önemli olan katmanlar arasının iyi kurumasıdır ecdadımız yıllarca bu usulle bakım yapmıştır içinde bulunan bezir sayesinde ağaç beslendiği için ahşabı korumakta ve çürümesini önlediği için halen kullanılmaktadır.

Bu bakımı yapanların en çok dikkat edecekleri işlerden biride eğer yat denize kızakla iniyorsa çok dikkat etmeli ve macunu korumalıdır, kızaktan denize inerken hırpalanan yatın altı çizilip kazındığı için deniz kurtlarına hedef oluyor ve inanılmayacak kadar büyük hasarları bir sonraki sene karaya çıktığınızda fark ediyorsunuz bu nedenle yatı denize indirirken kızak ın yata dokunacagı yerleri naylon ,battaniye,veya kartonlarla kollamak gerekir.

Bu bilgileri herkes kendi bildiğine göre değiştirip kullanıyor Belki artık kullanılması bile nostalji olmuş bir usul olduğu için biz bu konuyu da geleceğe bilgi olarak kalsın yada kullananlar doğru işlem yapsınlar diye burada kaleme aldık eski tekneler böyle korunur boyanırdı.ve ülkemizde halen birkaç binden fazla ahşap yat bulunuyor ve bunların büyük bir bölümü bu şekilde korunuyor.

Bu bilgileri zamanında yat yaptırdığımız, Osmanlıya kadırgalar yapmış çektirme ve mavnaların doğum yeri Zonguldak kuruca şile ve kapı suyu sahillerindeki Osmanlı geleneğini kullanan ustalardan aldık. Burada kendilerini ve ecdadımızı da saygı ile anıyoruz. Ve bu bilgilerini de gelecek nesillere anlatıyoruz.

Ahşap yatlar  ve  kayıklar eskiden kalın sargı denilen usulle yapılırdı yani kütükten elde edilen kaplama ağacı eğimine göre kesilir en zayiatsız haliyle yatın kaplaması yapılırdı, bu usul hem zaman alıyor hem de tamir gerektiğinde aynı genişlikte sargı  tahtaları  bulunamıyor, tamir kaplamasında kılcık tabir edilen küçük parçalarla kapatılmak zorunda kalınıyordu. Daha  sonraları 15 cm genişliğindeki latalarla kaplanmaya başlandı ahşap yatlar bu şekilde ağacı kısmen esneterek eğik yerlere çakabiliyor ve zaiyat azaltılıyordu. Sargı sırasında usta zaten ileride yeniden çivilenmesi gereğini düşünerek latayı postalara  belirli aralıklarla uygun şekilde çiviliyordu. Zaten bugün yüzebilen ahşap yatların büyük kısmı bu teknik ile yapılmıştır.

Zamanla hava şartlarından, ağacın özelliğinden ve özellikle tatlı suyun etkisi ile ahşap özelliğini kaybeder. özellikle yağmur suyu ve çiğ suyu ahşabın çürümesi için en önemli etkendir ahşabı uzun süre korumak için deniz suyu ile yıkamak çok önemlidir.  Bu şekilde çürümeye yüz tutmuş ahşap bölümlerin değişmesi gerekir.  

Ahşap yatların çivilenme zamanı nın vardır. zamanla denizdeki statik elektriklenme sebebi ile oluşan korozyon çivileri ya baş taraflarından yada bedenlerinden korozyon ve pas nedeni ile çürütür bu şekilde ya çivinin etkisi kalmaz yada en ufak dirençte kopar. kimse bu durumun ağır denizlerde boğuşurken olmasını istemez. ayrıca  yanımıza zaman zaman yanaşan yatların  korozyon etkisine göre ki bunlar saç yatlar yada altı bakır kaplı yatlar olabilir, geçmişte teknelerin altları kekamoz ve midyeye karşı bakırla kaplanırdı bu gibi durumlarda uzun süreli bu tür teknelerin yanında duran yatların çivilerinin eridiği zayıfladığı hatta postadan kesildiği görülmüştür, bu durum eski kaptan ve tersaneciler tarafından iyi bilinir.

Bunu anlamanın yolu yat karaya alındıktan sonra bir süre bekletilerek kuruması beklenir bu kurumayı hızlandırmanın en kolay yoluda  omurganın kaplama tahtaları ile birleştiği ilk sıradan havalandırma tahtaları açmaktır(Aşoz kaplaması) bu şekilde zaten omurganın üstündeki ve teknenin karinasında birikmiş olan pisliklerinde temzilenmesi sağlanır.  Bir başka usulde yatın karaya alınışından bir müddet sonra  altının yakılarak kurutulmaya çalışılmasıdır. Mantık olarak yanlış görünsede  bu usülde eğer kaplama ağaçlarına kurt dokunmuş ise onlarında öldürülmeleri sağlanır. Yakmanın bir başka faydasıda kararan kaplama ağaçlarına kurdun dokunmamasıdır bu nedenle ahşap yatların birkaç yılda bir yakılarak altlarının kontrol edilmesinde büyük yarar vardır. kuruyan yatın alt tarafına daha sonra bir kalafat tokmağı ile sukra başları ve posta üstlerine orta kuvvette vurulur eğer kesilmiş yada postadan oynamış çiviler varsa o bölgeler diğerlerin den daha pot bir ses verir,  bunu yat sahibi kendisi anlamalıdır zaten yatın yaşı da bu konuda size bilgi verir,  ayrıca yatınızı karaya alırken yada denize indirirken oluşan boya çatlakları da çivileme zamanın geldiğinin habercisidir. Ahşap yatlar öyle her zaman karaya alındığında çivilenmezler bunun için en az 10 yıl geçmelidir aksi halde 10 yıl sonra tahtada çivileyecek yer bulamazsınız yada içten postayı zedeleyerek çürümesine sebep olursunuz. Eğer gerçekten çivilemeye ihtiyaç duyuluyorsa tabii 10 sene sonra . Enik tabir ettiğimiz kaplama tahtasının çürük kısımlarını değiştirirken çivileri de söküyoruz ya!  Bu çivilere bakarak ne kadar korozyona uğradıklarını anlayabilirsiniz. Sonra işte o pot yapan yerleri veya gerekiyorsa tüm tahtaları yeniden çivileyebilirsiniz bu işlem bittikten sonra çiviler gereği şekilde zımbalanır ağaca gömülür ki rende yada zımpara yapılırken rendeye zarar vermesin yada zımpara ile çivi başları kesilmesin.

Bu işlem yapılırken size bir kaptan arkadaşımdan aldığım kolaylık bilgisini aktarayım, bildiğiniz gibi çivileme sırasında çiviyi her doğrultuda aşağıdan yukarıya kullandığınız için çivinin çakılırken eğilmesine ve tahtanın zedelenmesine sebep oluyoruz bu yüzden bu kaptanımız bir sistem geliştirmiş  ve bizim hilti diye bildiğimiz darbeli matkabın ucuna çivi başının 5 yada 6 mm girebileceği kadar bir oyuk yapılıyor çivi bu oyuğa konularak kısa darbelerle çakmaya başlıyor ne çivi eğiliyor nede tahta zarar görüyor üstelik yorulmadan.

Ahşap teknelerin çivileme işlemi kalafatları kadar önemlidir en doğrusu bu işi bilenler tarafından yapılmasıdır ehli olmayan kişilerin yaptığı çivileme teknenin ömrünü uzatmaz aksine azaltır.

Kalafatlama  ahşap yatlar içinçok önemlidir, tahtaların arasını kapattığı gibi kaplama tahtalarının biri birlerini sıkarak oynamasını da önlediğinden düzgün ve dikkatli yapılmalıdır. Her armuz arasına göre farklı kalınlıkta kalafat demiri kullanılır ve kalafat yapılırken armuzların bozulmamasına çok dikkat edilmelidir.

Zaten dikkatli bakıldığında belli olduğu gibi sesinden de anlaşılır  her pamuk çakan kalafatçı değildir iyi kalafat çı teknenin ömrünü uzatır fakat kötüsü armuzları bozar yaptığı kalafatta amacına hizmet etmez ve tahtanın ömrünü kısaltır .

En iyi kalafat yağlı kendirden olursa da artık günümüzde bulunmuyor, Onun yerine

Şimdi  artık katranla bükülmüş pamuk kullanılıyor.  pamuk  önceden kalın ve ince büküm olarak hazırlanıyor, ince büküm ilk sıra çakılan kalafattır ardından fitil tabir edilen iplik halinde bir kalafatlama yapılır ve sonra kalın büküm pamukla bitirilir ancak bu kalafat sistemi geçmişte kalın sargılı ve tahta kalınlığı 7 cm olan çektirmelere uygulanırdı, şimdi 4-5 cm kalınlıktaki tahtalara aldığına, tek sıra pamuk la kalafat yapılmaktadır.

Mal sahibi kalafatın önemini bilmediği için kalafatçının ücretini her zaman fazla bulur ve ben yaparım diyen herkese de inanır, yatı emanet eder ama böyle olunca  iyi kalafatlanmamış kayık, aylarca uğraşılarak yapılan emek ve göz nuru  denize inerken  boyalar armuzlardan  çatlayarak bütün emeği heba eder ve çok kötü görünür çünkü sargı tahtaları araları kalafata doymamış ve boşluklar doldurulmamıştır  elbette ki kızakta olmasa da  deniz şartlarında yine armuz yapacak belki de yaptığı su yüzünden  sizi zarara sokacak ve canınızdan bezdirecektir.

Bu  yüzden klasik yatlarda kalafat gerekiyorsa bunu yapan gerçek ustayı bulun ve pazarlığınızı tınlayana kadar yapın o ne demek istediğinizi anlayacaktır. yoksa harcadığınız zaman, karaya alırken ödediğiniz ücret, macunu, boyası, zımpara ve zehirlisi ile ziyan olacak belki de bir sezon size rahat uyku uyutmayacaktır dahası bu suyu basmak için harcayacağınız pompa masrafları kalafatçıya verin rahat edin.

Ve gecenin bir yarısında kayığınız batıyor dendiğinde neye uğradığınızı anlamadan soluğu kayığın kıçında alanlardan olmaktansa iyi kalafatçının hakkını vermiş olmanın verdiği iç huzuru ile rahat uyuyun yukardan yağmur aşağıdan su yapan yatınız rahatsız etmesin sizi.

Dünya da denizcilik literatürüne giren iki Türk gemisinden biri Çektirme diğeri Mavnadır. hem osmanlı armadasının ihtiyaclarını karşılamak hemde yük taşımak amacı ile yapılmış olan bu sağlamlık ve güç timsali tekneler savaş gemisi olarak yıllarca Osmanlının hatta son zamanlarda cumhuriyet Türkiye sine kadar hizmet etmişlerdir.
Yapım teknikleri ve kullanılan ağaçların dayanıklılığı ile yıllarca balık sebze ve meyve ve eşya taşıdığı gibi son zamanlara kadar Marmara adasından mermer bloklar taşımış ve bazıları da kum motoru olarak kullanılmışlardır yapıları gereği yük taşımak için geniş ve sallı olarak yapılan bu gemiler aynı zamanda sığ sulara girebilmek içinde az krozlu yapılırdı daha fazla yük alarak kıyıya yakın iskele yada kumsala yanaşmak için altları neredeyse düz sayılabilecek kadar az krozlu idiler ancak yük aldıkça daha çok oturarak daha dengeli hale gelirlerdi. Hatta bu aldıkları aşırı yük nedeni ile omurgaları baş ve kıç tarafından aşağı düşer vasatta yukarı çekilirdi.
Ekleme parampetine kadar yük alarak yelkenle de gidebilen bu takalar ın başka bir örneği bulunmuyor denize olan yatkınlıklarını ve bizim tabirimizle denizciliklerini örnek olarak başka teknelerde görmek mümkün değildir. Benzerine yakınını yapan ülkelerden olan Norveç bu tipi markalaştırmış ve adına colin archer diyerek dünyanın bilinen markası haline getirmiştir.ve bu ad altında okyanus geçen yatlar üretmektedir.
Maalesef bizde bu ecdat yadigarı gemileri ustası bile kalmadığı halde korumayı bile beceremiyoruz
bunların baş ve kıç taraflarının birbirinin benzeri olanları na çektirme dendiği gibi aynı formada yapıldıkları halde sadece kepçe altından yukarı
doğru kıç tarafları bir üçgen gibi bağlanmış olanlarına da mavna denirdi her ikisi de aşırma praçera yelken kullanır bu şekilde de yük taşırlardı. şimdi maalesef örneklerini çürümeye bıraktığımız bu ecdat yadigarı tekneler
İnşaalah kaybolmadan evvel müzedeki yerlerini alırlar yada bulundukları limanlarda müze haline getirilerek hem ecdadımızın medarı iftiharı olarak saklanır hem de ilkel marangoz aletleri ile yapılan bu muhteşem eserler gelecek nesillere de Türk ve Osmanlı denizciliğinin nadide örnekleri olarak geleceğe intikal etmesi için muhafaza edilir.

Bildiğimiz kadarı ile bunlardan bir tanesi Fethiye de iskeleye bağlı olarak durmaktadır üstüne sonradan yapılan turistik ilavelerle pek bir şeye benzemeyen bu biçare gemi çürümeye terkedilmiş ve sahibinin de çaresizliği ile bakıma muhtaç vaziyette belki de devlet yada belediyenin ihtimamını bekliyor.
bir diğeri bakımlı vazıyette turist taşımacılında Galantus adı ile mavi yolculuk için kullanılıyor şimdilik durumu iyi ama yıllardır üzerinde bulunan Mehmet kaptanın ve personelinin aşırı dikkatleri ile çok zor da olsa bu yadigarı kolluyor ve bakımını yapıyorlar belki de o eski çektirmelerinin en iyi durumda olanı budur.
Bir başkası şimdi hala orda mı bilinmez ama Manavgat ta deniz kıyısına bir daha denize indirilmemek üzere denizden bile uzakta karaya çekilmişti belki de ofis yerine kullanmak için. umarım bu nadide örnek korunuyordur
Yine bu örneklerin iki tanesi şu anda Antalya kemer bölgesinde günübirlik turist taşımacılığında kullanılıyor bunların her ikisinin de parampet leri kesilerek yat şekli verilmiş ve turistlerin çok ilgisini çeken gemiler ancak üzerindeki arma ve donam yürekler acısı biraz yelkenden anlayan birinin bile anlayabileceği çok kötü bir arma ile sadece süs amacı için kullanmak üzere yapılmış ve bu ecdat yadigarı teknelere yakışmıyor. ancak çalıştıkları için şükürler olsun ki bakımları da yapılıyor
Bir başkası hemen Antalya sahil güvenlik komutanlığının karşısında batmıştı ve yıllar oldu muhtemelen çürümüştür su anda Antalya çelebi marinanın karşısında
Bu örneklerden bazıları da İstanbul Marmara adasında yada Karadeniz de olabilir
En son bildiğimiz örnek ve en son yapılan çektirme yat için yapılmış olan Naturland e ait olan çektirme görünüşlü yattır bu yatın sahibini ecdadın mirasına sahip çıktığı için kutluyor ve minnetlerimizi sunuyoruz umarım uzun yıllar yatının keyfini çıkarır.
Bir başka bildiğimizde İskenderun lu bir armatörün sahip olduğu yat haline getirilmiş ve bakımı da güzel yapılmış bir çektirme idi adı da muhtemelen Cuma oğulları olmalı ancak son yıllarda akıbetini bilmiyorum. Umarım korunuyor ve bakımı yapılıyordur
Bir başkası kaptan Selahattin adındaki turizme yıllarca hizmet etmiş olan bodrumdaki yalı çiftlikte bir daha inmemek üzere karaya çekilerek kaderine terk edilmiş durumdadır.

Fethiye de atıl durumda ki bir başka çektirmede geçmişte turist taşımacılığı yapan yabani isimli yata çevrilmiş bir çektirmedir üstünde yapılan tüm değişimlere rağmen hala bütün güzelliğini muhafaza ediyor o yakıcı güneşin ve hava değişimlerinin yıpratıcı etkisine rağmen Fethiye karagözlerde tersanelerin önünde demirli halde bekletiliyor. Bildiğim kadarı ile alt bakımı yapılmış ve korunmalı haldedir ancak yağmur ve ağır nem sebebi ile çürümeye ve bozulmaya başlamıştır.

Bütün bu çektirme ve mavnalar hakkında yazdıklarımızı Türk denizciliğine hizmet etmiş ve yıllarca o ağır işleri meslekleri adına yapmış olan ustalarımızı ve bu eski yük gemilerimizi anmak ve kollamak içindir yeni nesillere örnek olmaları ve belki de şimdi olduklarından çok daha fazla denizci olduklarını anlatmak ve toplum özgüvenine katkıda bulunmak ve yeni neslin dünya denizciliğinde nerede olduğumuzu ve daha neler yapabileceğimizi anlatmak içindir. bu yelkenlilerle atalarımızın yıllarca Akdeniz de yük taşıdığı gemilerdir.

Ben bu ülkenin yeniden piri reisler Barbaroslar Turgut reisler ve leventler yetiştirecek dinamikleri olduğuna inananlardanım elimizde hali hazırda yetişmiş bulunan denizci ve kaptanlarımızın dünyanın her denizinde rahatlıkla kaptanlık yapabileceklerine inanıyor ve ülkemizin de beyaz listeye çıkarak tüm dünya ülkelerinin saygınlığını kazanmasını umut ediyorum.
Ecdadımızın bu sanat miraslarına sahip çıkarak korunmasını sağlamak denizcilerin ve deniz severlerin üstüne borçtur herkesinyapabileceği birşeyler vardır az bile olsa deniz ile ilişkisi olan her sahil insanının hiç olmazsa bu konuyu dile getirmesini umuyoruz.